De laatste maanden komt er in mijn praktijk steeds opnieuw een thema voorbij dat veel vrouwen zullen herkennen.
Een diep verlangen naar meer rust.
Meer zachtheid.
Meer ruimte om even niet degene te zijn die alles draagt.
Ik ontmoet vrouwen die krachtig, zelfstandig en bewust in het leven staan. Vrouwen die veel verantwoordelijkheid dragen, voor hun gezin, hun werk, hun relaties of hun onderneming. Vrouwen die gewend zijn om door te gaan wanneer het nodig is en die vaak haarfijn aanvoelen wat anderen nodig hebben.
Een prachtige kwaliteit.
En tegelijkertijd zie ik hoe dezezelfde vrouwen soms verlangen naar iets wat veel minder vanzelfsprekend blijkt te zijn:
zich laten dragen.
Steun ontvangen.
Hulp aannemen.
Leunen op een ander.
Vertrouwen dat ze het niet allemaal alleen hoeven te doen.
Juist daar ontstaat vaak spanning.
Niet alleen in het dagelijks leven, maar ook in het lichaam.
Wanneer het lichaam aandacht vraagt
Opvallend veel vrouwen die met dit thema worstelen, ervaren ook spanning in het bekkengebied.
Soms als een drukkend gevoel rondom het staartbot.
Soms als een voortdurende spanning in de bekkenbodem.
Soms als een onrustig, knellend of vermoeid gevoel dat moeilijk lijkt te ontspannen.
Natuurlijk kunnen daar verschillende lichamelijke oorzaken aan ten grondslag liggen en het is altijd belangrijk om fysieke klachten serieus te nemen en waar nodig medisch advies in te winnen.
Tegelijkertijd zie ik in mijn werk hoe lichaam, emoties en levenspatronen vaak met elkaar verbonden zijn.
Ons lichaam draagt immers niet alleen onze spieren, botten en organen. Het draagt ook onze ervaringen, overtuigingen, gewoontes en manieren van omgaan met het leven.
Wanneer we langdurig alert zijn, veel verantwoordelijkheid dragen of gewend zijn om alles zelf op te lossen, kan het lichaam voortdurend in een subtiele staat van aanspanning blijven.
Alsof het zich voorbereidt op de volgende taak, de volgende verantwoordelijkheid, de volgende persoon die iets van ons nodig heeft. En ergens onderweg vergeten we te voelen wat wij zelf nodig hebben.
De vrouw die alles draagt
Veel vrouwen hebben al vroeg geleerd om zich af te stemmen op hun omgeving.
Ze voelen wat er speelt.
Ze zien wat nodig is.
Ze nemen verantwoordelijkheid.
Vaak ontstaat hierdoor een patroon waarin geven vanzelfsprekend wordt en ontvangen steeds minder vertrouwd voelt en dat betekent niet dat de wens naar hulp, aandacht, ondersteuning, liefde er niet is.
Onder de sterke buitenkant leeft vaak een diep verlangen om zich gedragen te voelen. Om even niet degene te hoeven zijn die alles overziet, oplost of bijeenhoudt.
Toch blijkt dat verlangen soms spannend.
Want wat gebeurt er wanneer je de controle wat meer loslaat?
Wanneer je toegeeft dat je iets nodig hebt?
Wanneer je jezelf toestaat om te leunen?
Voor veel vrouwen raakt dat aan oude overtuigingen.
Dat je sterk moet zijn.
Dat je niemand tot last mag zijn.
Dat je het zelf moet kunnen.
Het lichaam vertelt ons vaak precies waar die overtuigingen nog leven.
Wat het bekken ons kan leren
Binnen Wombodiment zie ik het bekken als een belangrijke toegangspoort naar veiligheid, vertrouwen, levensenergie en vrouwelijke wijsheid.
Het bekken uitnodigt steeds op opnieuw uit om contact te maken met onszelf.
Met wat we voelen, verlangen en soms al zo lang dragen.
Spanning in het bekkengebied kan soms een uitnodiging zijn om stil te staan bij vragen als:
Waar houd ik mezelf vast?
– Waar probeer ik alles alleen te dragen?
– Waar verlang ik eigenlijk naar ondersteuning?
– Waar mag ik meer ontvangen?
– En misschien wel de belangrijkste vraag: ‘Wat gebeurt er wanneer ik mezelf toestemming geef om zachter te worden?’
- Waar houd ik mezelf vast?
- Waar probeer ik alles alleen te dragen?
- Waar verlang ik eigenlijk naar ondersteuning?
- Waar mag ik meer ontvangen?
- En misschien wel de belangrijkste vraag: ‘Wat gebeurt er wanneer ik mezelf toestemming geef om zachter te worden?’
Mijn eigen reis naar ontvangen
Ook voor mij is ontvangen lange tijd geen vanzelfsprekendheid geweest.
Het voelde vertrouwd om degene te zijn die droeg. Om sterk te zijn, veel zelf te doen en anderen te ondersteunen.
Op verschillende momenten in mijn leven kreeg ik opmerkingen als: “Dat kun jij toch zelf?” of: “Alles zit al in je.”
Lief bedoeld en toch raakten die woorden iets diepers:
Alsof kracht betekende dat ik alles alleen moest kunnen.
Alsof uitreiken een teken van zwakte was.
Alsof ontvangen iets was wat voor anderen bedoeld was.
Juist deze overtuigingen nodigden mij uit om dieper te onderzoeken wat ontvangen werkelijk betekent.
En dan heb ik het niet over ontvangen vanuit afhankelijkheid of dat iemand anders mijn leven moet oplossen.
Dit gaat over ontvangen vanuit volwassenheid.
Vanuit het besef dat we als mens bedoeld zijn voor verbinding, at we elkaar mogen inspireren, ondersteunen en dragen. Dat kracht en zachtheid elkaar niet uitsluiten, maar juist versterken.
Hoe meer ik mezelf toestond om te ontvangen, hoe meer ruimte er ontstond. In mijn lichaam. In mijn energie. In mijn leven.
Leunen zonder jezelf te verliezen
Er bestaat een groot verschil tussen afhankelijk leunen en volwassen leunen.
Afhankelijk leunen ontstaat wanneer we onze kracht buiten onszelf plaatsen en verwachten dat een ander ons compleet maakt.
Volwassen leunen ontstaat wanneer we stevig geworteld blijven in onszelf en tegelijkertijd openstaan voor steun, liefde en verbinding.
We blijven verbonden met onze eigen waarheid en ontvangen tegelijkertijd wat het leven ons wil geven.
Juist daar ontstaat een diepe bedding.
Een bedding waarin je niet alles alleen hoeft te dragen.
Een bedding waarin je mag rusten.
Een bedding waarin je vrouwelijke kracht zich op natuurlijke wijze kan ontvouwen.
Wat helpt wanneer je spanning ervaart in het bekken?
Wanneer je spanning of verkramping ervaart in het bekkengebied kan het ondersteunend zijn om:
- bewust naar je buik en bekken te ademen;
regelmatig spanning in de bekkenbodem los te laten; - warmte te gebruiken op onderbuik of sacrum;
- langdurig zitten af te wisselen met beweging;
- ruimte te maken voor wat je werkelijk voelt;
stil te staan bij wat je allemaal draagt in je leven; - jezelf af te vragen waar je meer ondersteuning mag ontvangen.
Soms begint verandering niet met harder werken aan jezelf. Soms begint verandering met zachter worden.
Je hoeft het niet alleen te doen
Misschien is spanning in je lichaam niet alleen een klacht die aandacht vraagt.
Misschien is het ook een uitnodiging.
Een uitnodiging om te vertragen.
Om te luisteren naar wat er in jou leeft.
Om jezelf de vraag te stellen:
- Wat als ik niet alles alleen hoef te dragen?
- Wat als er meer ondersteuning beschikbaar is dan ik mezelf heb toegestaan te ontvangen?
Wat als kracht niet betekent dat ik alles alleen doe, maar dat ik stevig in mezelf kan blijven terwijl ik me laat dragen door het leven, door verbinding en door de mensen om mij heen?
Misschien begint daar wel een nieuwe vorm van vrijheid.
Een vrijheid waarin geven en ontvangen weer in balans komen.
Een vrijheid waarin je lichaam mag ontspannen.
Een vrijheid waarin je steeds dieper thuiskomt in jezelf.
Voel je dat dit thema jou raakt?
Binnen mijn Wombodiment-trajecten begeleid ik vrouwen om opnieuw verbinding te maken met hun lichaam, hun vrouwelijke wijsheid en hun natuurlijke levensstroom. Via lichaamsbewustzijn, ademwerk, bekkenwerk en belichaming ontstaat ruimte om spanning los te laten en steeds dieper thuis te komen in zichzelf.
Voel je welkom om contact op te nemen voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek. Ik ontmoet je graag. 🤍
